Rozpoczęliśmy sezon na dwóch kółkach. Zachęceni przez pogodę postanowiliśmy zrobić użytek z rowerów i troszkę zmęczyć nasze ciała. To był dobry czas, mimo całkiem wyraźnych protestów Jagody. Wokół komina wykręciliśmy 33km. Weekend upłynął nam pod znakiem ruchu. Przewietrzyliśmy głowy.
Prowadził nas śpiew ptaków. Szliśmy przed siebie, od czasu do czasu pozwalając słońcu pieścić nasze twarze przez ogołocone z liści gałęzie drzew. Roki szalał ze szczęścia, wąchał las jak wytrawny koneser woni. 14 km wsłuchiwania się w siebie, rozmowy z Jagą i Jackiem, upajanie się widokiem natury, która wie, że za chwilę wybuchnie zielenią i zapachami. Wszystko na swoim miejscu. Z dala od ludzi, pustego gwaru i komercji. Góry Świętokrzyskie przynoszą upragniony spokój, fundują radość, gwarantują zmęczenie, które uwielbiam.
Odpoczynek na pachnącym mchu❤️
Kawałki szkła, którym nadano piękne kształty, pląsały przed oczami w szalonym wirze barw. Jak dzieciństwo, czas galopujących kadrów, zmiennych kolorów i uczuć.
„Noc jest lepsza, noc się do mnie nie przypieprza”
Wczorajsza była tańcem radości. Przy kolorowym stole, nad flaszkami wypełnionymi magicznymi płynami - a to z blaszkami złota, a to z ognistą poświatą lub cytrynowym rajem - zasiadło sześć farbowanych głów. Przepraszam, pięć. Jedna twierdzi, że jest naturalnie inteligentna.
Niewymuszony żart, opary dymu, kaskady śmiechu, a wszystko podane na tacy życzliwości i bliskości. Pies skaczący wokół talerzy, opowieści dziwnej treści, komentarze w wielu językach. No dobrze, nie oszukujmy się. Dominował ten Goethego, ale i tak trącało wielkim światem. Było mi błogo, było mi dobrze. Tak pojmuję życie…Z ludźmi przy boku - wesołymi, mądrymi, bez kija w dupie!
